Isa pa. Isagad mo pa...
Nang sa ganoo'y manuot ang masalimuot na kasalanang minsan ko nang winakasan.
Pinili ko nang ikaw ay pakawalan subalit hindi pa rin kita matiis, kaya ako ay nag palit ng wangis, nagpaganda ng labis at nagbihis ng damit na maninipis, kahit pa wala naman akong matris maramdaman ko lang muli ang maiinit mong daplis sa hita kong pinakinis.
Ngunit sa halip na distansya sa pagitan ng aking artipisyal na hiwa, iba ang aking nadama. Sinasariwa lamang nito ang mga masasakit na ala-ala noong ikaw ay nakipagkita sa iyong tunay na sinisinta. Kabisadong-kabisado ko pa ang lilim ng mga labi niyang sing kulay ng rosas sa gitna ng inuupuan niyong mesa, at ang matingkad na kulay puting blusa na suot-suot niya, habang ako ay naghihintay sa pinto nagbibilang kung ilan nanaman kayang pasa ang aking matatamo.
Isang oras ang nagdaan, hindi ko na nakayanan pang pigilan ang bigat na aking dinaramdam, kaya naman hindi na rin ako nagdalawang- isip pa na lapitan ka, lalo pa’t alam ko na pilak ko mismo ang ipinambayad sa mga mamahaling pagkain na inihain para sainyo. Subalit bago pa man ako makalapit, sa akin ay mayroon nang nakakapit, hindi iyon kamay ng iyong kabit, bagkus ay ang iyong mga salita na sa akin ay nagpatigil bigla. Ang inaasahan ko ay ang matatamis mong pananalita at sinserong pagpapakumbaba, ngunit wala pa man akong naririnig labis na ang aking panginginig, sapagkat batid kong hindi lang mga petals ng rosas ang kakalat sa sahig, hindi ito bahagi ng dekorasyon. Nagkalat ang mga ito dahil sa pagbagsak ng vase nang itulak niya ito. Ang mga talulot ay parang mga patak ng dugo sa puting tile. Habang ako’y pa ika-ikang nanghihingi ng tulong kay ale.
Sapat na siguro ang lahat na aking natamo kung tatanungin ako—Ikagkagalit ba ng Ddiyos kapag ako ay pinulbos?
Hindi… Kailanma’y hindi nagagalit ang Diyos.
Sapagkat ako naman talaga ang nag umpisa nito. Ako ang pumili ng sarili kong mundo at ako na rin mismo ang wumasak sa kaluluwa ko. Ginusto ko ito kung kaya't pulbosin man ako ng kanyang mga kamao hindi siya magagalit dahil ang lahat ng ito ay dulot ng mga pagkakamali ko.
Written by Geboy Maghanoy (Alintaboy), Insight PH
Geboy Maghanoy (Alintaboy), Insight PH is a dedicated campus journalist and contributor. Their insightful writing sparks meaningful conversations and keeps the community informed.
